EPOMAKER Glyph beoordeling: retro toetsenbord met karakter

Sommige toetsenborden verdwijnen graag naar de achtergrond. Ze staan op je bureau, registreren je toetsaanslagen en doen hun werk. De EPOMAKER Glyph heeft heel andere ambities. Met zijn ronde keycaps, crèmekleurige behuizing, zijhendel en dubbele displays is dit een toetsenbord dat gezien wil worden. Stel je een oude typemachine voor die Bluetooth en RGB-verlichting ontdekt en besluit dat hij weer aan de slag kan.

Voor $139 is het opvallende uiterlijk echter pas het begin. Als de nieuwigheid eraf is, wil ik er dan nog steeds elke dag duizenden woorden op typen? Het typerende geluid en de uitgebreide functies maken een overtuigende indruk, maar de hoge toetsen en enkele softwarebeperkingen verdienen net zoveel aandacht als de retrostijl.

EPOMAKER stelde de Glyph beschikbaar voor deze beoordeling. De onderstaande meningen weerspiegelen mijn eigen ervaring met het toetsenbord.

Ontwerp en bouwkwaliteit: veel persoonlijkheid, veel plastic

De grootste verdienste van de Glyph is dat zijn retro-identiteit verder gaat dan een paar anders gekleurde keycaps. De vorm van de behuizing, de ronde toetsen met geribbelde randen, de hendel aan de linkerkant en het displaygedeelte dragen allemaal bij aan het typemachineachtige uiterlijk. Twee groene accenttoetsen brengen wat leven in de crèmekleurige afwerking, zonder je bureau te veranderen in de etalage van een speelgoedwinkel.

De buitenkant is van kunststof. Dat er aluminium onderdelen in het toetsenbord zitten, betekent niet dat de behuizing volledig van metaal is. Dat hoeft geen nadeel te zijn, maar wie voor deze prijs het koele, robuuste gevoel van een aluminium behuizing verwacht, moet zijn verwachtingen bijstellen. Het plastic voelt wel degelijk aan en tijdens het gebruik beviel het me prima.

Met ongeveer 1,18 kg is de Glyph geen lichte reisgenoot. Hij weegt meer dan sommige laptops. Dat gewicht zorgt ervoor dat hij stevig op je bureau blijft staan, maar er zijn handiger opties als je toetsenbord regelmatig tussen thuis en kantoor meeneemt.

De 75%-lay-out telt 83 toetsen, behoudt de functierij en losse pijltjestoetsen, maar laat het numerieke deel weg. Een compacte indeling betekent hier echter niet automatisch een kleine voetafdruk. De bovenste kap, displays en sleuf voor een telefoon of tablet voegen behoorlijk wat diepte toe.

Heb je weinig bureauruimte, controleer dan voor aankoop de afmetingen. Dit is geen minimalistisch toetsenbord dat zich geruisloos in het overgebleven stukje naast je muis voegt.

Een bijzonder attent detail is het magnetische vakje voor de draadloze ontvanger. Zo'n vaste opbergplek is handig als je wisselt tussen een bekabelde en draadloze verbinding. Kleine USB-ontvangers hebben immers een opmerkelijk talent om te verdwijnen, meestal vlak voordat je ze nodig hebt.

Een slanke, verticale witte indicator aan de rechterkant toont de batterijstatus, terwijl kleine lampjes aan de linkerkant Caps Lock en de lock-functie aangeven. Het zijn bescheiden toevoegingen, maar ze maken het eenvoudiger om de status van het toetsenbord in één oogopslag te controleren.

In de doos: de polssteun is belangrijker dan je denkt

Naast het toetsenbord levert EPOMAKER een USB-kabel, een keycap- en switchpuller, reserveswitches, voetjes en een siliconen polssteun mee.

Gereedschap en vervangende switches zijn welkome extra's bij een hot-swappable toetsenbord, maar de polssteun is mogelijk het belangrijkst van allemaal.

Het is niet zomaar toegevoegd om de unboxingfoto gul te laten ogen. Door de hoogte van de toetsen kan het een merkbaar verschil maken voor het comfort. Het zachte oppervlak en de bijpassende uitstraling zijn allebei welkom, al lost een polssteun natuurlijk niet automatisch elk ergonomisch probleem op.

Wie overstapt vanaf een slank kantoortoetsenbord of een laptop, merkt direct het verschil in typhoogte. De Glyph vraagt om een andere handpositie, en die aanpassing verdient meer aandacht dan de kleur van de verlichting.

Typbeleving: een geluid waarvoor je wilt gaan zitten

Mijn testexemplaar van de Glyph gebruikt EPOMAKER Wisteria V2 lineaire switches. Tijdens de aanslag is er geen bewuste tactiele bump of klik; de beweging is licht en vloeiend.

Dat maakt snel typen prettig, al kan de lichte aanslag ook tot onbedoelde invoer leiden als je je vingers zwaar op de toetsen laat rusten.

De ronde keycaps vragen eveneens om gewenning. Het contactvlak en de ruimte tussen de randen voelen anders dan bij traditionele vierkante keycaps. Heb je jarenlang op een conventioneel toetsenbord getypt, reken dan in het begin op een paar foutjes terwijl je vingers hun weg vinden.

De licht holle oppervlakken helpen je vingertoppen naar het midden te leiden, maar een afwijkende vorm wordt niet voor iedereen comfortabel, hoe mooi hij er ook uitziet.

De top-mountconstructie geeft toetsaanslagen een stevig, direct gevoel. De zachte, verende beweging die je bij sommige gasket-mounted toetsenborden aantreft, is vrijwel afwezig. Of dat een voordeel is, hangt af van je voorkeur. Sommigen houden van een solide landing, anderen willen juist meer demping.

Persoonlijk vond ik het heerlijk om op de Glyph te typen.

Mijn reviewexemplaar heeft Engelstalige legends. Je kunt in het besturingssysteem je gewenste invoertaal kiezen, maar daarmee veranderen de opdrukken en fysieke indeling niet. Wie gewend is aan een Noordse, Baltische of andere regionale lay-out, doet er goed aan dit vooraf te controleren. Ervaren touchtypisten zullen zich makkelijker aanpassen; stickers op die ronde keycaps plakken is een minder elegante oplossing.

Voor het geluid wordt bij toetsenborden als dit vaak het woord "romig" gebruikt. Ben je niet bekend met de terminologie rond mechanische toetsenborden, dan klinkt dat waarschijnlijk geschikter voor een bakkerij.

Hier staat het voor een relatief vol, afgerond geluid zonder veel metalen nagalm. Zacht typen houdt het discreet, terwijl stevig doordrukken tot de bodem een helderder, scherper geluid oplevert.

Het geluid is een van de grootste pluspunten van de Glyph. Ook de stabilizers op de grotere toetsen maakten een overwegend positieve indruk, waardoor die toetsen consistent aanvoelden en klonken. Er zit een bevredigend ritme in schrijven op dit toetsenbord dat me uitnodigde om door te gaan.

Verwar bevredigend alleen niet met stil.

Lineaire switches missen de bewuste klik van clicky switches, maar de toetsen produceren nog altijd behoorlijk wat geluid. In een gedeelde of stille kantoorruimte zal niet iedereen je enthousiasme delen. Wat voor jou klinkt als een privé-typconcert, kan voor iemand anders reden zijn om een koptelefoon met ruisonderdrukking te kopen.

Ergonomie: de grootste concessie

Als je vóór aankoop één aspect goed moet onderzoeken, is het typcomfort.

De combinatie van hoge toetsen, relatief uniforme keycapprofielen en beperkte kantelmogelijkheden past niet bij iedere hand. De rijen verschillen minder uitgesproken in vorm en hoek dan bij veel gesculpteerde keycap-sets.

Dat draagt bij aan de typemachine-uitstraling, maar kan het voor sommige gebruikers ook minder natuurlijk maken om naar andere rijen te reiken.

De verstelmogelijkheden voor de hoek zijn zeer beperkt. Je kunt twee kleine rubberen voetjes omklappen om het toetsenbord iets hoger te zetten, maar het verschil is gering. Dit is niet het soort aanpassing dat je typhouding wezenlijk verandert.

De meegeleverde polssteun is zacht en veerkrachtig, en kan helpen. Maar als comfort alleen mogelijk is wanneer je tegelijk je stoel, bureau, keycaps en de ondersteuning onder het toetsenbord moet aanpassen, dan past de basisvorm simpelweg niet bij je.

Probeer de Glyph, als dat mogelijk is, voordat je hem koopt.

Dat geldt vooral als je nu een slank Lenovo-toetsenbord of een laptop zoals een MacBook gebruikt. Een paar proefdrukken zijn niet genoeg om de overstap te beoordelen. De Glyph overtuigt visueel binnen enkele seconden; of je handen daar hetzelfde over denken, merk je pas na een lange schrijfsessie.

De hendel en volumeknop: één nuttig, één vooral nostalgisch

De volumeknop is zo'n functie die snel onderdeel wordt van je routine. Het volume regelen met een fysieke knop is handig bij het luisteren naar muziek, kijken van video's of deelnemen aan een gesprek.

Je kunt het gedrag ook enigszins aanpassen. Hoe de knop draait en hoe comfortabel je hem met één vinger bedient, is een kwestie van voorkeur, maar ik vond het prettig om hem te hebben.

De hendel aan de linkerkant ligt ingewikkelder.

Beweeg je hem omhoog, dan activeert hij Enter; omlaag staat voor Backspace. Daarmee krijgt een van de meest kenmerkende visuele elementen van de Glyph in theorie een praktische functie.

In de praktijk was dit ook het onderdeel van het toetsenbord waar ik het minst vertrouwen in had.

Over het algemeen was ik tevreden over de bouwkwaliteit van de Glyph, maar de dunne hendel maakte me wel bezorgd over de duurzaamheid. Dat is een zorg over de constructie, niet een melding dat hij tijdens mijn test is afgebroken. Ik had liever een dikkere, stevigere hendel gezien, met een gevoel dat meer in de buurt komt van de volumeknop.

De beperkte aanpassingsmogelijkheden drukken de bruikbaarheid verder. Zo'n opvallend bedieningselement zou aantrekkelijker zijn als je het vrijer op verschillende workflows kon afstemmen.

Uiteindelijk zie ik hem vooral als een nostalgisch detail. Hij verbindt de Glyph met de typemachines die hem inspireerden, maar werd geen essentieel onderdeel van mijn dagelijkse typewerk.

Dubbele displays en RGB: meer persoonlijkheid dan praktisch nut

De twee displays staan centraal in de identiteit van de Glyph. Een smal datumscherm staat naast een aanpasbaar kleurendisplay, samen vormen ze een ongebruikelijke combinatie boven de toetsen.

Het tonen van de tijd, verbindingsstatus of een favoriete afbeelding of GIF geeft het toetsenbord zonder twijfel meer persoonlijkheid. Of deze displays het toetsenbord ook wezenlijk nuttiger maken, is een andere vraag.

De kijkhoek van het smalle datumscherm valt tegen. De leesbaarheid hangt af van de positie van je ogen ten opzichte van het toetsenbord, en een display is minder handig als je van zithouding moet veranderen om het af te kunnen lezen.

Ook vond ik het lastig om er echt een behoefte voor te bedenken. De datum staat al op de computer, telefoon of tablet voor me. Tenzij het verkondigen van de datum onderdeel van je werk is, blijft het lastig om enthousiast te worden van een extra herinnering.

Het scherm aan de rechterkant is interessanter, maar ook daar zijn compromissen.

Je kiest tussen een afbeelding of animatie en nuttige informatie zoals de klok of batterijstatus. In mijn opstelling moest ik voor het wisselen tussen die opties de software van EPOMAKER gebruiken, en dat proces voelde trager dan ik had gewild.

Een afbeelding uploaden vereiste bovendien een bekabelde verbinding. Dat haalt wat spontaniteit uit het personaliseren van een draadloos toetsenbord. Na de eerste experimenten vond ik het eenvoudiger om één displayinstelling te kiezen en die te laten staan.

Ik had graag meer nuttige opties gezien. Een lopende teken- of woordenteller, of een weergave van je typesnelheid, zou dit scherm een duidelijker doel geven. Sommige bestaande elementen, zoals de Windows- of Mac-indicator, voelden eerder als permanente ruimtevullers dan als informatie die ik regelmatig nodig heb.

De verlichting maakt een sterkere visuele indruk. RGB-verlichting rond de toetsen en langs de behuizing ziet er aantrekkelijk uit, al zijn de legends op de originele keycaps niet doorschijnend. Het licht schijnt rond de toetsen; de letters zelf lichten niet op.

Een ingetogen, statische kleur past bijzonder goed bij het retroontwerp. Wil je liever dat je typemachine een muziekevenement organiseert, dan kunnen de beschikbare effecten dat ook aan.

Er zijn veel verlichtingscombinaties om te verkennen, met sneltoetsen die in de meegeleverde handleiding staan. Die onthouden voelt soms alsof je speciale moves in een vechtspel moet leren, alleen met minder vliegende trappen en aanzienlijk meer bureaulicht.

De extra lichtstrip aan de achterkant maakt het effect af, zodat de Glyph zelfs vanaf de andere kant van het bureau iets te tonen heeft.

Connectiviteit en software: flexibel, met enkele frustraties

De Glyph ondersteunt USB-C, een draadloze 2,4GHz-ontvanger en Bluetooth. Meerdere Bluetooth-koppelingen zijn handig om te wisselen tussen een computer, laptop en mobiel apparaat.

De sleuf voor telefoon en tablet sluit goed aan bij die mogelijkheden. Een tablet koppelen aan het toetsenbord kan een prettig, compact schrijfstation opleveren.

Controleer wel hoe stevig jouw apparaat precies past. Afmetingen, dikte van de hoes en gewicht spelen allemaal mee. Grotere tablets werken mogelijk beter in portretstand, en alleen de schermgrootte zegt niet of een apparaat comfortabel in de sleuf blijft staan.

De aanpassingsmogelijkheden omvatten toetsindeling, macro's, verlichting en het uploaden van afbeeldingen. Dat zijn nuttige opties, maar verwar de Glyph niet met een VIA- of QMK-gebaseerd toetsenbord. De eigen tools van EPOMAKER zijn de belangrijkste manier om hem te configureren.

Ook voor het instellen of synchroniseren van de klok heb je, in elk geval aanvankelijk, de software nodig. Voor een toetsenbord met ingebouwde displays voelt dat onnodig omslachtig. Ik had een eenvoudige manier gewaardeerd om tijd en datum rechtstreeks op het toetsenbord aan te passen.

Voor gaming zijn de verbindingsopties en ondersteuning voor gelijktijdige toetsaanslagen nuttig. Functies als SOCD maken conventionele mechanische switches echter niet ineens tot Hall Effect-switches met instelbare activeringspunten.

Ik zie de Glyph vooral als een toetsenbord voor typen en algemeen gebruik. Je kunt er prima games mee spelen, maar voor een setup die is gericht op competitieve shooters zou dit niet mijn eerste keuze zijn. Staan instelbare activering of andere functies van magnetische switches hoog op je verlanglijst, dan compenseert het retroontwerp waarschijnlijk niet voor hun afwezigheid.

Hot-swappable switches: aanpasbaar betekent niet eenvoudig te demonteren

Dankzij hot-swapondersteuning kun je compatibele mechanische switches vervangen zonder te solderen. Als de lichte Wisteria V2-switches niet jouw smaak zijn, is die flexibiliteit waardevol.

Ook de keycaps zijn vervangbaar, al moet je vóór het bestellen van een andere set wel de benodigde toetsmaten en compatibiliteit controleren.

Switches en keycaps vervangen is echter iets anders dan overal in de behuizing eenvoudig bij kunnen.

Door het ontbreken van zichtbare schroeven en de manier waarop de behuizing in elkaar zit, liggen interne modificaties minder voor de hand. Het toetsenbord openen om foam te vervangen of met de constructie te experimenteren, is iets heel anders dan een switch verwijderen.

Als je je toetsenborden graag regelmatig demonteert en aanpast, zou de Glyph niet mijn eerste aanbeveling als projectplatform zijn. De grootste aantrekkingskracht zit juist in de complete combinatie die je uit de doos krijgt.

Batterij: grote capaciteit, zonder fictieve looptijd

De batterij van 8.000mAh is fors, maar de capaciteit alleen bepaalt niet hoe lang een toetsenbord meegaat.

RGB-helderheid en -effecten, de displays, verbindingsmodus, slaapgedrag en dagelijks gebruik hebben allemaal invloed op het stroomverbruik.

De capaciteit geeft reden om een bruikbare accuduur te verwachten, vooral als je de verlichting dimt of uitschakelt. Een precieze claim als "een maand tussen oplaadbeurten" vereist echter een volledige batterijtest, niet slechts een schatting op basis van het getal in de specificaties.

Het praktische voordeel is dat je tijdens het opladen via USB gewoon kunt doorwerken. Een lege batterij hoeft een schrijfsessie dus niet te onderbreken, zolang er een kabel beschikbaar is.

Ik had heel even gewenst dat zo'n grote batterij ook als noodpowerbank kon dienen. Dat is hier geen functie, al was het een handige extra geweest.

Waar voor je geld: $139 voor een ontwerp waar je van moet houden

Een deel van de prijs van $139 voor de Glyph betaal je voor zijn persoonlijkheid: de op typemachines geïnspireerde behuizing, ronde keycaps, displays en nostalgische hendel.

Als die elementen je niet aanspreken, wordt het argument om hem te kopen een stuk zwakker. Drie verbindingsmodi, RGB-verlichting, een grote batterij en hot-swappable switches zijn nuttige functies, maar niet exclusief voor dit toetsenbord.

Voor iemand die een retro-bureausetup bouwt, een schrijver die geniet van een bevredigend mechanisch typegeluid, of een koper die wil dat zijn toetsenbord bijdraagt aan de uitstraling van een kamer, heeft de Glyph een duidelijke aantrekkingskracht.

Voor wie een lage typhoogte, verstelbare kanteling of eenvoudige draagbaarheid belangrijk vindt, vraagt het ontwerp om grotere concessies.

Internationale kopers moeten $139 bovendien zien als richtprijs, en niet aannemen dat dit overal de uiteindelijke kosten zijn. Toepasselijke belastingen, bezorgkosten en de garantie- en retourregeling van de verkoper kunnen de totale waarde beïnvloeden.

Bij een product waarvan het comfort zo sterk afhangt van persoonlijke voorkeur, is een duidelijke retourregeling extra belangrijk.

Wat ik goed vond

• Kenmerkend, samenhangend ontwerp geïnspireerd op typemachines.
• Plezierig typegeluid en vloeiende lineaire switches.
• Bekabelde, draadloze 2,4GHz- en Bluetooth-connectiviteit.
• Vervangbare switches en keycaps.
• Meegeleverde polssteun en speciale opbergruimte voor de ontvanger.
• Aanpasbaar kleurendisplay en fysieke volumeregeling.
• Grote batterijcapaciteit van 8.000mAh.

Wat beter kan

• Hoge typpositie en beperkte hoekverstelling.
• Hendel voelt fragiel en biedt weinig aanpassingsmogelijkheden.
• Displays bieden meer visuele aantrekkingskracht dan dagelijks nut.

Oordeel: laat je handen beslissen voordat je ogen dat doen

EPOMAKER is erin geslaagd de Glyph memorabel te maken. Hij heeft een herkenbare identiteit, een aantrekkelijk typegeluid en voldoende connectiviteit en aanpassingsmogelijkheden voor dagelijks gebruik.

Als de vorm goed bij jouw handen past, kan gaan zitten om te schrijven er aangenamer van worden.

Een onvoorwaardelijke aanbeveling voor $139 is echter lastiger. De afwijkende ergonomie, beperkte flexibiliteit van de hendel en niet strikt noodzakelijke displays verdienen allemaal aandacht vóór je tot aankoop overgaat.

Voor mij is de Glyph vooral logisch voor iemand die juist dit ontwerp wil, de typpositie comfortabel vindt en geniet van de combinatie van nostalgische styling en moderne functies.

Is je prioriteit vooral een comfortabel en betrouwbaar toetsenbord voor lange werkdagen, dan is het uiterlijk alleen onvoldoende reden om voor dit model te kiezen.

Deze moderne typemachine kan je bureau veel persoonlijkheid geven. Zorg alleen dat die persoonlijkheid niet in de weg zit van wat je probeert te schrijven.